środa, 31 października 2012

Joanna M. Chmielewska "Niebieska niedźwiedzica"


Niedawno pojawiła się na księgarskich półkach książka, która podejmuje kwestię inności i odrzucenia. Bo kiedy w Niedźwiedziej Dolinie rodzi się niebieski miś, król zdecydowanie tego nie pojmuje. Każe zmienić kolor niedźwiadka i to szybko. Podobnie i reszta mieszkańców – są wrogo nastawieni do małej Azul. Doprowadza to do konieczności wyprowadzenia się wyjątkowej niedźwiedzicy z ukochanej krainy.

Chmielewska pokazuje małemu czytelnikowi, co czuje ktoś, kogo wyzywamy lub odrzucamy. Pokazuje samotność, smutek i łzy. Jednocześnie próbuje „innym” podpowiadać, jak można się zachować, gdy ktoś nas przezywa. Sugeruje obracanie obelgi w żart i dystans – tak trudne do wykonania!


Azul zostaje doprowadzona do granic wytrzymałości psychicznej. Niechętna jej (i zazdrosna o talenty Azul) koleżanka, Ina nastawia wszystkich przeciw niedźwiedzicy, co sprawia, że dziewczynka musi/chce odejść. Wydaje się, że brutalność i siła, większość wygrywa.

Choć to bardzo smutna książka, jej zakończenie przynosi nadzieję. Pada też ważne słowo „przepraszam” (tak rzadko można jej czytać w literaturze dziecięcej) – niech wam się jednak nie wydaje, że wypowiada je Ina! Ta pozostaje nieugięta, ale przez to i zupełnie samotna!



Możesz kupić tutaj: Niebieska niedźwiedzica 

Ilustracje: Jona Jung
Wydawnictwo: Bajka 
Wymiary: 245 x 245 x 10
Oprawa: twarda
Ilość stron: 40
Rok wydania: 2012
ISBN: 978-83-61824-49-7

poniedziałek, 29 października 2012

Śmierć (książki oswajające)

Śmierć w literaturze – wbrew pozorom – nie jest tematem nowym. Może jedynie inaczej dziś się go ujmuje. Przede wszystkim pisarze próbują dzieci z kwestię odchodzenia oswoić. Bo kiedyś śmierć była czymś naturalnym i oczywistym. Umarła mama Kopciuszka, Królewny Śnieżki, sierotką była Marysia, ale także Ania z Zielonego Wzgórza czy Mary z Tajemniczego ogrodu. Dziś jednak o śmierci nie mówimy, umiera się w hospicjach, a cmentarze funkcjonują poza nowoczesnymi metropoliami, bo przecież nowoczesny człowiek nie umiera… Dlatego śmierć trzeba dzieciom oswoić. I cmentarz.

Oto propozycje kilku książek, które pomogą w prowadzeniu rozmów z dzieckiem na ten ważny temat. (opisy pochodzą głównie od wydawców).

Jarosław Mikołajewski Kiedy kiedyś, czyli Kasia, Panjan i Pangór 


Kasia jest małą dziewczynką, która codziennie spotyka pana Jana (Panjan) przed swoim domem i z którym przesiaduje na ławce, karmiąc gołębie. Panjan to starszy już człowiek – pewnego dnia nie ma włosów, a innego – trzęsą mu się ręce, a jeszcze innego – ma na rękach ślady jakby po ukąszeniu komara. Kasia te zmiany w wyglądzie dostrzega i jak każde małe dziecko, pyta Panjana, co mu się stało. Panjan odpowiada cudownie! Że włosy strząsnął mu wiatr, a dłonią nie trafia do torebki z pokarmem specjalnie, bo chce przechytrzyć gołębie. Któregoś dnia Panjan przychodzi na podwórko wyjątkowo wystrojony. Tego dnia tłumaczy Kasi, że bardzo chciałby spotkać Pangóra i że ten wkrótce – ale bez zapowiedzi – przyjdzie po niego. Musi więc każdego dnia być gotowy, aby z nim odejść i udać się w podróż. Tytułowe „kiedy kiedyś” to właśnie jego słowa: „kiedy kiedyś nie będzie siedział na ławce i karmił gołębi, to będzie znaczyło, że popłynął z Pangórem na wyspy”.

Ulf Stark, Anna Höglund Czy umiesz gwizdać, Joanno? 


Piękna opowieść o przyjaźni, radości bycia razem i o pożegnaniu. O starości, o życiu i śmierci. O rzeczach ważnych i poważnych - bez cienia nadęcia i patosu, za to z subtelnie wplecionym humorem. "Bertil bardzo chciałby mieć dziadka. Ulf zna miejsce, gdzie dziadków jest pełno. Zabiera Bertila do domu starców. Wchodzą do pokoju, w którym siedzi samotnie staruszek w szelkach i z plastrem na brodzie. Bertil wręcza mu kwiatek. - Proszę bardzo, dziadku, to dla ciebie! - Jak to? Czyżbym był twoim dziadkiem? - Tak. I nareszcie przyszedłem. Wcześniej się jakoś nie udało. Od razu widać, że są rodziną, bo Bertil też ma na brodzie plaster. Dziadek Bertila nie jada co prawda nóżek w galarecie ani nie łowi ryb, jak dziadek Ulfa, ale za to potrafi zrobić piękny latawiec i wdrapać się na drzewo. Ale przede wszystkim potrafi gwizdać!"

Anna-Clara Tidholm, Ulf Nilsson Żegnaj, Panie Muffinie 


Pan Muffin - mała świnka morska - siedzi w ulubionym fotelu i rozmyśla o swoim życiu, pogryzając ze smakiem migdał. Myśli o czasach, gdy był młody i potrafił dźwigać ogórki. Teraz jest stary, zmęczony i siwy. Wspomina i sporządza listę: było mi dobrze, lepiej niż innym mądra i dobra żona 6 małych rozczochranych, kochanych dzieci 3 razy dziennie przytulanie, czyli 7665 razy w życiu 728 ogórków 2555 garści trawy, siana, mleczy I od czasu do czasu poczta we własnej skrzynce. Raz, w środę, nagle Pana Muffina zaczyna boleć brzuch... Żegnaj Panie Muffinie! to łagodna, przyjaźnie opowiedziana historia o starości, przemijaniu, życiu i odchodzeniu. Książka, która śmierć traktuje jako naturalną część życia, pozwala rozpocząć dialog z dzieckiem na jeden z najtrudniejszych tematów.

Kim Fupz Aakeson Esben i duch dziadka 


Był sobie chłopiec, który miał na imię Esben i miał dziadka, którego nazywał Dziadkiem. Ale wszystko się zmieniło. To znaczy - nadal nazywał dziadka Dziadkiem, ale przyszedł czas, gdy go stracił, ponieważ Dziadek nagle zmarł nagle na ulicy. Mama Esbena twierdzi, że stał się aniołem, ojciec mówi, że dziadek obrócił się w proch. Jednak żadne z nich nie ma racji, ponieważ pewnej nocy dziadek nagle pojawia się, siedząc na komodzie w pokoju Esbena i wpatruje się w ciemność... Książka przeznaczona jest dla dzieci i dorosłych, w piękny i prosty sposób uczy, jak pogodzić się ze stratą najbliższej osoby.

Wojciech Widłak Dwa serca anioła


Romek nie rozumie wszystkiego – dlaczego choruje? dlaczego anioł z obrazka mu nie odpowiada? dlaczego mama płacze, a doktor robi dziwne miny? Być może jednak ta niewiedza pozwala mu łagodniej przechodzić przez trudne doświadczenia. Romek jakoś zaakceptował, że nie może grać w piłkę, zbiegać po schodach i że chłopcy przezywają go Drakula. To właśnie choroba i swoiste wykluczenie pcha go w kierunku pana Felicjana – który siedzi na wózku inwalidzkim przed blokiem. Chłopiec zaprzyjaźnia się ze starszym panem, który okazuje się znanym pisarzem, a przyjaźń ta dla obu chorujących będzie miała potężne znaczenie i konsekwencje.

Eric-Emmanuel Schmitt Oskar i pani Róża 


Czy w ciągu dwunastu dni można poznać smak życia i odkryć jego najgłębszy sens? Dziesięcioletni Oskar nie wierzył, że to możliwe, aż do spotkania z tajemniczą panią Różą, która ma za sobą karierę zapaśniczki i umie znaleźć wyjście z każdej sytuacji... Piękna, mądra i niepozbawiona humoru opowieść o tym, jak pokonać strach, odnaleźć wiarę i nie poddać się w obliczu nieszczęścia.

Astrid Lindgren Bracia Lwie Serce 


Niesamowite przygody Karola i Jonatana rozgrywają się w scenerii fantastycznej krainy Nangijali. Ale "Bracia Lwie Serce" to nie tylko opowieść o niezwykłych wypadkach, lecz także głęboko wzruszająca książka o męstwie, umiłowaniu wolności, poświęceniu, pokonywaniu własnych słabości i o wielkiej miłości braterskiej, zdolnej zwyciężyć nawet śmierć.

Gaute Heivoll Niebo za domem 


Poetycka opowieść o tym, jak poradzić sobie ze stratą bliskiej osoby i żałobą. Wzruszająca książka, której fabuła toczy się pośród szarych krajobrazów. Tylko czerwona nić dodaje im koloru. Czerwona nić symbolizuje rozwiązanie trudnego problemu. Dzięki niej bohater – mały chłopiec – odzyskuje poczucie bezpieczeństwa i wiarę w przyszłość.

Georg Maag Ogród. Dobra opowieść na wielki smutek 


Bardzo odważna, a jednocześnie niezwykle subtelna próba przedstawienia tego, co dzieje się w każdym z nas, gdy odchodzi ktoś bliski. Valentina ma dwoje kochających rodziców i ulubiony ogród za domem, w którym spędza czas z tatą. Jest szczęśliwa i nie interesuje jej świat za płotem, poza który nie potrafi jeszcze zresztą wyjrzeć. Pewnego dnia tata Valentiny nie wraca do domu. Valentina jest najpierw zaskoczona, nie rozumie, co się stało, a potem rodzi się w niej złość i szalona rozpacz. Na szczęście wydarza się coś (Valentina może wreszcie zobaczyć, co jest po drugiej stronie płotu) co powoduje, że Valentina decyduje się zacząć wszystko od nowa. Jakby to, co zobaczyła po drugiej stronie, było symbolem życia, nadziei... Wzruszająca książka, napisana prostymi słowami. Dotyka do głębi.

Leo Buscaglia Jesień liścia Jasia 


Obowiązkowa lektura dla dzieci i dorosłych, przed każdymi świętami: Pierwszego Listopada, Wielkanocą i zawsze wtedy, gdy pojawia się temat śmierci i umierania. Wszystkie dzieci prędzej czy później dotyka śmierć najbliższych im osób, a także ukochanych zwierzątek. Jak o tym rozmawiać? Autor, Leo Buscaglia, potrafi to znakomicie. 

czwartek, 25 października 2012

Małgorzata Strzałkowska "Zielony, Nikt i gadające drzewo"



Byłam bardzo ciekawa Zielonego i Nikta… przede wszystkim dlatego, że pierwsza część została obsypana nagrodami (Duży Dong 2009 w konkursie Polskiej Sekcji IBBY, Zielona Gąska 2009 w konkursie Fundacji Zielona Gęś im. K. I. Gałczyńskiego, Biały Kruk 2011 Internationale Jugendbibliothek w Monachium, a w 2010 roku Zielony i Nikt został także wpisany na Listę Skarbów Muzeum Książki Dziecięcej). Pierwsze zdziwienie przyniosła forma tej publikacji. Jest to bowiem książeczka obrazkowa (z ilustracjami Piotra Fąfrowicza). A ja jakoś ubzdurałam sobie, że to powieść…:)

Kolejne zaskoczenie przyniosła treść tej opowieści. Małgorzata Strzałkowska jawi mi się głównie jako autorka żartobliwych wierszyków (Rady nie od parady) i krótkich, prostych opowiastek (Bajki mamy Wrony). Tu jednak pokazuje swoją filozoficzną naturę. Zielony i Nikt szukają… i to nie jakiejś tam zagubionej zabawki, ale swej drogi w życiu i rzeczy niemożliwych (gadającego drzewa konkretnie). Strzałkowska buduje swą historię na zasadzie powtarzalności, schematu – bohater wędruje w różne strony świata i wszędzie spotyka w zasadzie to samo, choć inaczej nazwane. Zielony i Nikt oczywiście odnajdują to, czego szukają – jak to zwykle bywa – tuż pod nosem.

Sensy tej opowieści bardzo przypominają mi Widłakowego Samotnego Jędrusia. W obu jest melancholia, poszukiwanie, tęsknota, ale i radość spełnienia. Trudno mi odkryć, jak sześciolatek przeżywa tego typu poważne, filozofujące książki – o czym myśli? czy rozumie? jak rozumie? Jednak – tego jestem pewna – warto im je czytać.

Możesz kupić tutaj: Zielony, Nikt i gadające drzewo 

Wydawnictwo Bajka 
Wymiary 205 x 285
Ilość stron 36
Oprawa twarda
Rok wydania: 2012
ISBN: 978-83-61824-47-3

poniedziałek, 15 października 2012

Dzisiejsze logo Googla

Zobaczcie dzisiaj logo na Google:) Można je rozwijać w dół:) 
Odwołuje się do komiksu Winsora McCaya "Little Nemo":)

piątek, 5 października 2012

O odmienności i chorobie (książki oswajające)


Moje dzieci chodzą do przedszkola integracyjnego. Mają więc styczność przede wszystkim z dziećmi z zespołem Downa. Jak się okazuje, przedszkolaki potrafią być naprawdę okrutne względem kolegów, którzy są w jakiś sposób inni. Postanowiłam poszukać książek traktujących o odmienności, chorobie… ale okazuje się, że pozycji dla przedszkolaków prawie jak na lekarstwo! Pozwolę sobie na kąśliwą uwagę-pytanie: czyżby dzieci miały większą styczność z kwestią gejostwa niż zagadnieniem choroby takiej jak autyzm czy zespół Downa???

To, co udało mi się znaleźć, przedstawia się tak:


"Babcia robi na drutach" to historia babci, która przybywa do pewnego miasteczka. Nie znajduje tam jednak nikogo, kto by ją przyjął pod własny dach. Babcia nie ma nic oprócz wełny i dwóch drutów. Dzierga z tej wełny własny świat: dom, w nim wszystkie sprzęty, a na koniec... wnuczków. Ich szczęście trwa do czasu, kiedy dzieci mają pójść do szkoły. Okazuje się, że dzieci z wełny nie przystają do obowiązujących norm, inność naraża ich na szykany i wykluczenie. Szczęście pryska, a babcia przeżywa bolesne rozczarowanie. Uri Orlev, jak prawdziwy cudotwórca, w krótkiej fabule zamknął opowieść o sumieniu, nieczułości, głupocie i krzywdzie.


David McKee Elmer i Róża
Kolejna część przygód słonia w kolorową kratkę przynosi refleksję, że każdy jest wyjątkowy. Choć czasem wydaje nam się, że niektóre persony są nieciekawe, że koleżanka to taka szara myszka, w pewnych okolicznościach może okazać się, jak bardzo się mylimy. Elmer uczy, by się nie uprzedzać i pozostawać otwartym na innych.


Petra Finy Biała księżniczka i Złoty Smok
Księżniczka Bai ma twarz „białą jak ryżowy krochmal” i, mimo że jest przecudnej urody, niestety stanowi to jej przekleństwo. Bo choć na dworze chińskiego cesarza wszystkie damy bielą twarz, to jednak dla każdego mężczyzny istotna jest świadomość, że pod warstwą pudru znajduje się skóra równie żółta jak ich własna. Biała księżniczka cierpi z powodu swojej inności. Z pomocą przychodzi Złoty Smok, który zaprowadza ją w kilka miejsc, gdzie dziewczyna powinna odnaleźć oblubieńca.


Zofia Stanecka Basia i kolega z Haiti
W przedszkolu Basi pojawia się nowy chłopiec. Ma na imię Titi, brązową skórę i mało mówi. Wzruszająca historia o polubieniu odmienności.


Jadwiga Korczakowska Spotkanie nad morzem
Samolubna, wiecznie niezadowolona jedynaczka - dziewięcioletnia Danusia - spędza wakacje nad morzem, gdzie poznaje niewidomą dziewczynkę. Pod wpływem znajomości z nią zmienia swój stosunek do otoczenia. Elza natomiast zyskuje przyjaźń i nadzieję na odmianę życia, a może nawet... wyleczenie.


Paola Viezzer Jesteśmy wyjątkowi
Książka to zbiór mądrych, pełnych ciepła opowiadań, dzięki którym łatwiej wyjaśnić dziecku kwestie odmienności, niepełnosprawności i niektórych chorób - dlaczego jego brat, siostra czy przyjaciel ma szczególny wygląd, zachowuje się w sposób niezrozumiały czy czasem źle się czuje. Książka nie wyjaśnia dolegliwości od strony medycznej, lecz pomaga dorosłym w znalezieniu prostych słów, gdy rozmawiają z dzieckiem na przykład o epilepsji, zespole Downa, jąkaniu, zaburzeniu rozpoznawania emocji, nadpobudliwości, moczeniu nocnym, niepełnosprawności czy cukrzycy. Adresatami tych opowiadań są nie tylko dzieci, ale również rodzice, wychowawcy i nauczyciele. Można je czytać na dobranoc, w momencie, kiedy relacja między rodzicem a dzieckiem jest bardzo bliska. Mogą też być doskonałą pomocą dydaktyczną. Ich lektura w klasie lub podczas innego rodzaju zajęć w grupie może zachęcić dzieci do rozmowy na trudne tematy, do wyrażenia swoich uczuć i lęków, do podzielenia się swoimi spostrzeżeniami.


Rozmowa z dzieckiem o autyzmie może być bardzo trudnym zadaniem. Dzięki tej książce, która jest pięknym portretem autystycznego chłopca i jego rodziny, dzieci i rodzice łatwiej zrozumieją to poważne zaburzenie rozwoju. Adresowany do rodziców wstęp i rzetelnie przedstawione informacje pomogą zdobyć cenną wiedzę. Jak pisze sam autor: 'Tę książkę napisałem dla dzieci, by pomóc im zrozumieć, czym jest autyzm. Sam jestem ojcem dziecka dotkniętego autyzmem, ale także lekarzem, co pozwala ufać, że nakreślony przeze mnie obraz jest dokładny, a zarazem osobisty. Mam również nadzieję, że ta książeczka okaże się przydatna dla rodziców, nauczycieli i innych specjalistów'.


 Jean David Morvan, Jiro Taniguchi Mój rok. Wiosna   
Capucine jest małą, radosną, ciekawą świata dziewczynką z zespołem Downa. Ma kochającą rodzinę, która stara się zapewnić jej normalne życie, pełne miłości i szczęścia. Nie zawsze jednak spotyka się to ze zrozumieniem czy tolerancją ze strony innych ludzi. Na przykład lekarz sugeruje rodzicom dziewczynki aborcję, jednak ci się na nią nie decydują. Wychowywanie specjalnego dziecka to trudne zadanie - pełne małych radości, ale również chwil zwątpienia. Mój rok to pierwsza z czterech części wzruszającego komiksu, którego główną bohaterką i narratorką jest ośmioletnia dziewczynka. Mimo iż Capucine postrzega świat nieco inaczej, czuje, cierpi i kocha jak każdy z nas.


Pewnego dnia do klasy przybywa nowa dziewczynka. Jest trochę inna niż wszyscy i takie właśnie dostaje przezwisko ? ?Inna?. Inna ma zespół Downa, ale wcale nie trzeba jej traktować inaczej. Wystarczy tylko nieco więcej życzliwości, żeby się przekonać, że dla niej także najważniejsza jest miłość, choć wyraża to na swój własny sposób.


Monika Krajewska Mój młodszy brat
Młodszy brat Zuzanny ma zespół Downa. Chodzi do specjalnego przedszkola. Kolega Zuzanny nazwał go debilem, co Zuzannę zmartwiło i rozzłościło. Bo Zuzanna kocha swojego młodszego brata, choć nie jest taki jak wszyscy, czasem zapomina schować język, a czasem zdarza mu się nie zdążyć do łazienki. Lubi się za to przebierać, ma poczucie rytmu i uwielbia się bawić w wojnę poduszkową. Książka o tolerancji - dowcipna i mądra, wspaniale zilustrowana przez Bogusława Orlińskiego.

Dokładamy jeszcze:

dla przedszkolaków
(odmienność) Tomi Ungerer Księżycolud
(autyzm) Roksana Jędrzejewska-Wróbel Kosmita
(otyłość) Katalin Szegedi Lenka
(odmienność) Gerda Wagener Wilczek
(choroba, inność) Wojciech Widłak Dwa serca anioła

dla dzieci w wieku szkolnym:
(autyzm) Andrew Steinhoefel Rico, Oskar i głębiocienie
(zespół Downa) Katarzyna Ryrych Wyspa mojej siostry
(karłowatość) Mariusz Szczygielski Czarny młyn
(zespół Aspergera) Jael McHenry Kuchnia duchów