wtorek, 18 maja 2010

Liliana Bardijewska "Moja Ciotka Sroka"

Z pisarstwem Liliany Bardijewskiej mieliśmy już okazję się zapoznać przy okazji książeczki Bajka o kapciuszku. Okazała się wtedy autorką-erudytką, która świetnie potrafi bawić się tradycją literacką. Nie wspomniałam wówczas, że Bardijewska pisze piękną polszczyzną i bawi się też słowem – zwłaszcza frazeologizmami. Taka właśnie jest Moja Ciotka Sroka – przecudnie napisana.

Kilkumiesięczna dziewczynka, wychowywana przez nianię pewnego dnia zostaje wywieziona do ogrodu, pod wielki dąb. Tam właśnie zjawia się Sroka – gadatliwa, przekorna, uparta, przekonana o własnej genialności (choć w gruncie rzeczy pomysły ma rzeczywiście nie od parady). To ona opowiada dziewczynce historie z lasu, tłumacząc przy okazji ważne zjawiska – dlaczego biedronki są czerwone, skąd się wzięły pisanki i choinka, jak obudzić Zimę, która nieco się zapomniała (oj, przydałaby nam się dziś taka Sroka z misją ratowniczą do Deszczu). Malutka słucha z uwagą i – ku wielkiemu zachwytowi niani oraz taty – wypowiada pierwsze słowo (oczywiście "ciocia", co niania odbiera do siebie), wstaje, stawia pierwsze kroczki.

Bardijewska wkłada opowieść w usta dwóch narratorek – dziewczynki i Sroki, co pozwala nam bliżej poznać mieszkańców dworku, ale także mieszkańców lasu. Obie historie przenika dyskretny humor w opisie relacji między poszczególnymi osobami czy zwierzętami. Choć w świecie przedstawionym pojawia się zazdrość, wyścig o pierwszeństwo, zadufanie w sobie, to jednak najważniejsza okazuje się przyjaźń i mądrość. Dziewczynka, jak się okazuje księżniczka Julianka, uczy się świata od swej mądrej przyjaciółki, z jej opowieści.



Książka została cudownie zilustrowana:)

Możesz kupić tutaj: Moja Ciotka Sroka

lub na stronie wydawnictwa

Oprawa: Twarda
Ilość stron: 96
Rok wydania: 2009
Wydawnictwo: Bis
Wymiary: 16.8x24 cm
ISBN: 9788375511031

2 komentarze:

  1. pytałaś, co to za kwiat u mnie na blogu. To zasuszona róża, ale pewnie ma z milion lat to pewnie jak z papieru wygląda :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Czytaliśmy. Bardzo fajna książka i piękne ilustracje:)

    OdpowiedzUsuń